Geloof niet aan wonderen: vertrouw erop!
Gemakkelijker gezegd dan gedaan. Hoe wil je nu op wonderen vertrouwen, als je niet weet hoe ze zich voordoen? Je kunt natuurlijk wel denken aan de wonderen, zoals die ooit verricht zouden zijn door ene Jezus, of de wonderbaarlijke verschijningen van de heilige geest aan wereldse mensen. Misschien denk je aan bloedende beelden, die elk jaar opnieuw ergens op de wereld de gemoederen bezig houden?
Als een kind wordt geboren, spreken we al snel over een wonder. Wij vragen ons dan af hoe het mogelijk is dat één mannelijke zaadcel in staat is om een eicel te bevruchten, waardoor een nieuw mens tot ontwikkeling komt. Als wij het hebben over de bevruchting, bedoelen we meestal ook de conceptie, terwijl er een heleboel theorieën bestaan die veel verder gaan dan de lichamelijke bevruchting van een eicel door een zaadcel. Over wonderen gesproken!
Hoe zit het dan met onze gezondheid, in relatie tot ziekte?
Als wij ons ziek voelen gaan we naar de dokter, die stelt een diagnose en meestal wordt een medicatie voorgeschreven, waar je weer gezond van zou moeten worden. Op zich zou dat al een wonder zijn, nietwaar? Maar wij weten inmiddels wel beter. De meeste medicamenten hebben een remmende of pijnverzachtende werking. Als er al sprake is van heling, dan is dat vaak tijdelijk of er breekt na verloop van tijd een andere ziekte uit. Er worden heel wat antibiotica gebruikt om een virus, bacterie of symptoom te bestrijden. Tegelijkertijd realiseer ik mij dat antibiotica letterlijk betekent : "tegen het leven".
Ziekenhuizen liggen vol met patiënten, dit aantal stijgt gestaag in evenredigheid met het aantal mensen, dat in de omgeving leeft, het aantal ziekten neemt alleen maar toe, ook al wordt er hier en daar gezegd dat men een bepaalde ziekte onder controle heeft. Nieuwe virussen, bacteriën en symptomen worden ontdekt en wij bestrijden ze met nieuwe vaccins, behandelingen en therapieën. Als je wat kritisch kijkt naar de reguliere medische geneeskunst, dan zie je weinig mensen die na een ziekte weer écht gezond worden. Wij zijn gewend om niet verder te kijken dan dat ene symptoom wat bestreden moest worden.
Dat is best wel wonderlijk, nietwaar?
Maar in welke vorm moeten we dan die wonderen gaan zien? Helemaal niet, dat is ook een optie. Vertrouw er gewoon op dat er zich hele wonderbaarlijke dingen afspelen op de wereld, waar wij totaal geen weet van hebben. Je kunt proberen er naar te kijken, maar hoe doe je dat dan? Opeens lijkt het niet zo eenvoudig om over wonderen te spreken. Alles wordt geheimzinnig, vaag en is niet meer tastbaar en begrijpelijk.
Hoe zit het dan met het vertrouwen? Waarop moet ik vertrouwen? Ben ik überhaupt wel in staat ergens op te vertrouwen, wanneer ik doodziek, depressief of zwaar overspannen ben? Wat betekent een begrip als herstel voor jou? Niet een van de eenvoudigste onderwerpen om daar iets zinnigs over te zeggen.
Ik heb persoonlijk enkele ervaringen opgedaan op het gebied van herstel van ziektesymptomen. Daarover schrijf ik vrij veel op deze website en dat komt doordat dit proces een zeer diep indruk op mij heeft gemaakt.
Die indruk wil ik graag naar buiten brengen.
Geschreven door Jacques Smeets | zaterdag, 25 december 2010 21:01
Het is zaterdag, 25 november 2006, omstreeks 12:00 uur, als ik samen met mijn vrouw en haar broer op weg ben naar Rotterdam.
We gaan naar het Erasmus Medisch Centrum, waar een zus van mijn vrouw verpleegd wordt in verband met het carcinoïd syndroom, een van de zeldzame vormen van “kanker”.
In Sittard heeft men eerder onderzoek gedaan en daar wist men niet de precieze diagnose te stellen; in het Erasmus MC te Rotterdam is men gespecialiseerd in het carcinoïd syndroom.
Zij moet daar speciale onderzoeken ondergaan om de tumor(en) op te sporen en er bestaat ook een mogelijkheid dat zij geopereerd zal moeten worden (lever).
Gerichte bestralingen zullen de tumoren moeten vernietigen.
Geschreven door Jacques Smeets | zaterdag, 25 december 2010 20:57
Symptomen duiden op iets, zij staan niet op zich.
Er zal altijd ergens naar verwezen worden.
Als je mensen over hun relatieproblemen en conflicten hoort praten, dan wordt er bijna altijd verwijtend naar andere mensen, omstandigheden en situaties verwezen. Spreekt men over ziekte, dan zoekt men de oorzaak altijd in infecties, die op hun beurt veroorzaakt worden door bacteriën of virussen. Onjuiste voeding (roken, drinken en vet) zijn tegenwoordig hot. De oorzaak voor een burnout wordt meestal gezocht in te veel of vervelend werk, in stress. Wij gaan naar de huisarts of het ziekenhuis en daar vertellen we over die vreselijk vervelende symptomen, wij krijgen een medicijn of therapie aangereikt om het symptoom te bestrijden. In het ergste geval belanden wij op de operatietafel en bij iedereen zijn wel gevallen bekend waar mensen die tafel niet meer halen en vroegtijdig het loodje leggen. Wij willen zo snel mogelijk af van die vervelende symptomen, want ze hinderen ons behoorlijk in ons dagelijks werk, in onze bezigheden en relaties. Doodgaan is wel het laatste wat wij willen.
Abonneer hier