Geschreven door Jacques Smeets | maandag, 15 november 2010 22:47
"Geneeskracht"
Zie de bloemen trots naar boven reiken
Alsof zij de hemel willen aanraken, het schier onbereikbare.
Aan de rand van de afgrond groeit het besef
Dat alles vanuit jezelf ontstaat.
Kijkend naar de verwoesting, die zich terugtrekt
Plaats makend voor ontkiemend nieuw leven.
Ik ben dankbaar voor de kleur en de geur
Die dit prille geluk uitstraalt.
Ik inhaleer het met diepe teugen en laat het bezinken
Het maakt me vrolijk en ik raak opgewonden.
Want na de verwoesting zie ik nu ook de geneeskracht
Beide toonden zich in hun volle hoedanigheid aan mij.
Jawel, ik ben eeuwig dankbaar.
Schilderij: © Alfons Smeets | Tekst: © Jacques Smeets