Geboorte

Een nieuw leven is in alle opzichten uniek, ook al is dit voortgekomen uit oud leven.

In de beleving van de conceptie en geboorte, vindt er een ontmoeting plaats met het verleden.

Manfred Kyber schreef het volgende gedicht:

"Steeds weer en weer, daal je neer in de wisselende schoot van de aarde, tot je geleerd hebt in het licht te lezen dat leven en sterven een is geweest en alle tijden tijdloos.
Totdat de moeizame reeks der dingen tot een permanente ring zich in jou rijgt - in jouw wil is de wil van de wereld, stilte is in jou - stilte - en eeuwigheid."

Als iemand in blijde verwachting is, dan kan dat alleen maar betekenen dat een kind op komst is. En de ouders zijn daar, voor het merendeel mag ik hopen, verheugd over. Ik kan hierover alleen maar iets zeggen, omdat ik het zelf heb mogen meemaken. Het was een bijzonder gevoel een nieuw leven te hebben verwekt, schepper te zijn, alsof ik zelf herboren werd, dat ik opnieuw de kans geboden kreeg het leven een andere wending te geven. Wanneer na negen maanden het kind vanuit de veilige geborgenheid in de schoot plotseling oog in oog staat met de buitenwereld, vangen wij dit kind op en sluiten het in onze armen, liefdevol en vol overtuiging dat dit nieuwe kind uit liefde geboren werd. Dat deden mijn vrouw en ik toen ook, met volle overtuiging.

Ik ben mij in de loop der jaren iets meer gaan verdiepen in de conceptie en geboorte van een kind, waarbij ik mijn eigen situatie ten tijde van het liefdevol samenzijn met mijn vrouw opnieuw probeerde te ervaren. Dit lukte vrij aardig en mijn gevoel daarbij is altijd goed geweest, alsof ik mij altijd bewust ben geweest van de grote verantwoordelijkheid, die het op de wereld zetten van een kind nu eenmaal met zich brengt. Het had weliswaar ongeveer vijf jaar geduurd voordat wij beide zover waren dat wij in liefde een kind in de wereld wilden zetten. De dreiging van een nucleaire oorlog, de oliecrisis en onzekere tijden maakten ons onzeker. Maar van het ene moment op het andere verdween die onzekerheid,waren wij niet meer angstig. Wij kwamen tot de conclusie dat er altijd kinderen geboren werden, waar ook ter wereld en onder welke omstandigheden dan ook. Nog geen half jaar later was mijn vrouw in verwachting en negen maanden later beviel zij van een prachtige gezonde zoon. Wat was ik een trotse vader, dat gevoel zal ik nooit meer vergeten. Daarnaast bleef ik mij vooral verbazen over over zoiets wonderbaarlijks. In die tijd verdiepte ik mij nog niet zozeer in die samenhangen tussen conceptie en geboorte e.d. Dat kwam pas jaren later, toen onze zoon al enkele jaren schoolganger was.

Als een kind geboren wordt zie je dat dit een grote gelijkenis vertoont met een oud mens, maar al heel snel verandert de kleur en huid, worden de plooien als het ware glad gestreken. Het is alsof je op dat moment de overgang van het einde van het oude leven naar een nieuw leven aanschouwt. In de esoterische psychologie gaat men bij de beschouwingen van overgang van leven naar dood en andersom heel erg ver. In feite is die benadering eindeloos. Het is meer een filosofie, waar menig rationeel denkend mens niet veel mee kan. Toch bestaan er heel interessante theorieën over dit onderwerp.

In het boek Crisis als Uitdaging van Rüdiger Dahlke worden de conceptie en de geboorte als crises in het leven beschreven. Het is aan te bevelen zo af en toe eens stil te staan bij deze fenomenen, want het is veel meer dan alleen maar het ter wereld brengen van een kind. In onze jachtige 24-uurs economie is er weinig ruimte en tijd voor ingebouwd, daarentegen wordt er erg veel tijd, geld en moeite gestoken in de opvang van kinderen, echtscheidingen, omgangsregelingen e.d. Wanneer volwassenen eens even zouden nadenken over de beleving van de eigen geboorte of die van het aankomende kind, zal men tot het besef komen dat daar veel angsten bestaan. Dan zal het niet meer zo vreemd of grappig zijn als iemand zegt dat kinderen geestelijk aanwezig waren bij de eigen verwekking en zullen er geen schouders meer worden opgehaald als er gezegd wordt dat het embryo angsten en pijn heeft meebeleefd. Men zal het normaal vinden dat het voorkomt dat pasgeboren kinderen geestelijk ouder zijn dan de ouders.

Ouders en verloskundigen zijn er over het algemeen van overtuigd dat een kind vanaf de conceptie alles bewust waarneemt wat gebeurt en gezegd wordt, alleen zal men het daarbuiten niet zo snel uitspreken, want in de moderne medische wereld spreekt men daar heel anders over, de conceptie kan op allerlei andere manieren technisch worden bewerkstelligd en abortus is gemakkelijk bespreekbaar. Men denkt hier waarlijk anders dan ouders en verloskundigen. Voor mij is het op een andere manier kijken naar conceptie, geboorte en ontwikkeling heel natuurlijk geworden, ik verbaas mij nu niet meer over het wonderbaarlijke, ik ervaar het wel als heel bijzonder.